Poniedziałkowa katastrofa
Jest poniedziałek, 6:47 rano, a twój telefon już dzwoni. Głos kierownika zakładu jest napięty paniką: “Główna linia produkcyjna nie działa. Falownik jest całkowicie spalony – płytki obwodów są czarne i czuć spaleniznę w całej rozdzielni elektrycznej”.”
Pędzisz na miejsce. W weekend przeszły burze z piorunami, a pobliskie uderzenie pioruna spowodowało ogromny przepięcie w systemie zasilania zakładu. Kiedy wpatrujesz się w zwęglone szczątki falownika $52 000, zauważasz coś, co ściska ci żołądek: w panelu jest zainstalowany ogranicznik przepięć– urządzenie $300, które miało zapobiec dokładnie tej katastrofie.
Ale to nie zadziałało. Sprzęt i tak padł.
Kierownik zakładu zadaje pytanie, którego się obawiasz: “Myślałem, że zainstalowaliśmy ochronę przeciwprzepięciową w zeszłym roku. Dlaczego to nie zadziałało? I jak możemy się upewnić, że to się nigdy nie powtórzy?”
Dlaczego “Zainstalowanie ogranicznika przepięć” nie wystarcza
Oto brutalna prawda, której większość inżynierów uczy się na kosztownych błędach: Nie wszystkieurządzenia ochrony przeciwprzepięciowej (SPD) są sobie równe, a sama instalacja nie gwarantuje ochrony.
SPD, który nie zdołał ochronić twojego falownika? Po dochodzeniu odkrywasz trzy krytyczne błędy:
- Nieprawidłowe napięcie znamionowe – Maksymalne napięcie robocze ciągłe (Uc) SPD wynosiło 385 V, ale przejściowe przepięcia w twoim systemie regularnie osiągają 420 V podczas uruchamiania silnika, co powoduje przedwczesną degradację SPD
- Niewystarczająca zdolność rozładowcza – SPD był przystosowany do 40 kA (Imax), ale lokalizacja instalacji – w pobliżu przyłącza w zakładzie przemysłowym z liniami napowietrznymi – wymagała 100 kA do obsługi przepięć wywołanych uderzeniami pioruna
- Słaba odległość ochrony – SPD został zamontowany w głównej rozdzielnicy 150 stóp od falownika, co pozwoliło na rozwój napięć indukowanych wzdłuż biegu kabla i całkowite ominięcie ochrony
Każdy błąd z osobna mógłby zagrozić ochronie. Razem gwarantowały porażkę.
Jaki jest główny problem? Wybór SPD nie polega na kupowaniu “ogranicznika przepięć” – chodzi o zaprojektowanie systemu ochrony, który pasuje do konkretnych parametrów aplikacji. Pominięcie nawet jednego parametru oznacza hazard z sześcio-cyfrowym sprzętem.
Kluczowy wniosek: SPD może chronić tylko to, do czego jest odpowiednio przystosowany i ustawiony. Nieprawidłowe parametry lub lokalizacja instalacji = zerowa ochrona, niezależnie od nazwy marki lub ceny. Proces selekcji ma większe znaczenie niż sam produkt.
Rozwiązanie: Opanuj metodę selekcji 6-parametrowej
Odpowiedź nie jest skomplikowana, ale wymaga systematycznego podejścia. Profesjonalni inżynierowie elektrycy używają 6-etapowej metody opartej na normach IEC i GB/T, która uwzględnia napięcia znamionowe, zdolność rozładowczą, poziomy ochrony i koordynację systemu. To nie są domysły – to inżynieria.
Oto, co zapewnia ta metoda:
- Dopasuj parametry SPD do rzeczywistych warunków systemu – a nie ogólne specyfikacje “przemysłowe”
- Zapobiegaj uciążliwym wyłączeniom które wstrzymują produkcję
- Koordynuj wiele etapów ochrony bez skomplikowanych obliczeń odstępów
- Wydłuż żywotność SPD poprzez wybór odpowiednich parametrów rozładowania
- Przejdź kontrolę z odpowiednio udokumentowaną inżynierią ochrony
Przeanalizujmy sześcioetapowy proces, który zapewnia, że twój SPD rzeczywiście chroni sprzęt, zamiast dawać ci fałszywe poczucie bezpieczeństwa.
Krok 1: Oblicz cztery krytyczne parametry napięcia i prądu
Większość inżynierów rozpoczyna wybór SPD od pytania “jakiego prądu kA potrzebuję?” Zły punkt wyjścia. Najpierw musisz ustalić środowisko napięciowe, a następnie określić zdolność rozładowczą.
Parametr 1: Maksymalne napięcie robocze ciągłe (Uc) – Twoja pierwsza linia obrony
Co to jest: Najwyższe napięcie RMS, jakie SPD może wytrzymać w sposób ciągły bez degradacji lub awarii.
Dlaczego to ma znaczenie: Jeśli napięcie w twoim systemie przekracza Uc – nawet na chwilę podczas normalnej pracy – SPD zaczyna zawodzić. To nie jest zdarzenie przepięciowe; to regularne napięcie systemu zabija twoją ochronę.
Jak to poprawnie obliczyć:
Dla systemu trójfazowego 400 V (faza-neutralny = 230 V):
- Minimalne wymagane Uc: Napięcie systemu × 1,1 = 230 V × 1,1 = Minimum 253 V
- Zalecane Uc: Napięcie systemu × 1,15 do 1,2 = 230 V × 1,2 = Zalecane 276 V
Błąd, który popełniają inżynierowie: Wybór SPD z Uc = 255 V dla systemu 230 V wydaje się odpowiedni na papierze, ale przejściowe przepięcia (TOV) podczas przełączania kondensatorów lub zwarć doziemnych mogą podnieść napięcie systemu do 250 V na kilka sekund. Twój SPD działa teraz na swojej absolutnej granicy podczas tego, co powinno być rutynową operacją.
Wskazówka dla profesjonalistów: Zawsze wybieraj Uc co najmniej 15-20% powyżej nominalnego napięcia systemu. Dla systemów 230 V wybierz Uc ≥ 275 V. Dla systemów 480 V (277 V faza-neutralny) wybierz Uc ≥ 320 V. Ten margines uwzględnia TOV i dramatycznie wydłuża żywotność SPD.
Parametr 2: Wytrzymałość na przepięcia tymczasowe (UT) – Przetrwanie awarii systemu
Co to jest: Zdolność SPD do wytrzymywania tymczasowych przepięć, które występują podczas zwarć doziemnych lub utraty przewodu neutralnego w systemie niskiego napięcia.
Scenariusz z życia wzięty: Zwarcie fazy do ziemi w górę strumienia powoduje wzrost napięcia zdrowych faz do napięcia międzyfazowego (400 V zamiast 230 V) przez 1-5 sekund, aż urządzenia zabezpieczające usuną usterkę. Twój SPD musi to przetrwać bez przewodzenia lub awarii.
Wymagania specyfikacji: Wartość UT musi przekraczać oczekiwaną wielkość i czas trwania TOV w twoim systemie. Dla systemów TN-S jest to zazwyczaj 1,45 × Un przez 5 sekund. Dla systemów TN-C lub systemów z niepewnym uziemieniem użyj 1,55 × Un.
Parametr 3 i 4: Prądy wyładowcze (In, Iimp, Imax) – Dopasowanie poziomu zagrożenia
Te trzy parametry definiują zdolność SPD do obsługi energii przepięciowej:
- In (znamionowy prąd wyładowczy): Używane do testów klasyfikacyjnych; 20 kA dla SPD klasy II
- Iimp (prąd udarowy): Wymagane dla SPD klasy I w pobliżu wejścia zasilania; 12,5 kA, 25 kA lub 50 kA
- Imax (maksymalny prąd wyładowczy): Absolutne maksimum, które SPD może przetrwać; określa żywotność
Jak wybrać odpowiednie wartości:
| Lokalizacja instalacji | Poziom narażenia | Minimalne wymagane Imax |
|---|---|---|
| Wejście zasilania, linie napowietrzne, obszar narażony na wyładowania atmosferyczne | Wysoki | 100 kA (klasa I z Iimp) |
| Główna tablica rozdzielcza, zakład przemysłowy | Średni | 60-80 kA (klasa I lub II) |
| Podrozdzielnica, w pobliżu wrażliwego sprzętu | Niski | 40 kA (klasa II) |
| Ostateczna ochrona sprzętu | Bardzo niski | 20 kA (klasa III) |
Kluczowy wniosek: Wyższe Imax = dłuższa oczekiwana żywotność SPD przy powtarzających się naprężeniach udarowych. SPD o wartości znamionowej 100 kA przetrwa 3-5 razy dłużej niż SPD o wartości 40 kA w tej samej aplikacji, nawet jeśli rzeczywiste przepięcia nigdy nie przekroczą 30 kA. Margines ma znaczenie.
Krok 2: Określ odległość ochrony (zasada 10 metrów, którą wszyscy ignorują)
W tym miejscu większość instalacji zawodzi: SPD w głównej tablicy nie może chronić sprzętu oddalonego o 50 metrów.
Zrozumienie odległości ochrony
Kiedy przepięcie uderza w system, przemieszcza się jako fala. Jeśli SPD jest daleko od chronionego sprzętu, odbicia i sprzężenie indukcyjne wzdłuż kabla powodują “przeskok” napięcia na zaciskach sprzętu, który przekracza to, co ograniczył SPD.
Fizyka: Na każde 10 metrów kabla między SPD a sprzętem dodaj około 1 kV dodatkowego naprężenia napięciowego podczas szybkich stanów przejściowych.
Przykładowe obliczenia:
Poziom ochrony napięciowej SPD (Up): 1,5 kV
Odległość kabla do sprzętu: 40 metrów
Dodatkowe indukowane napięcie: 40m ÷ 10m × 1 kV = 4 kV
Rzeczywiste napięcie na zaciskach sprzętu: 1,5 kV + 4 kV = 5,5 kV
Jeśli wytrzymałość udarowa twojego VFD wynosi 4 kV (typowa dla sprzętu przemysłowego), ulega on awarii pomimo SPD.
Strategia ochrony trójstrefowej
Dla wrażliwego sprzętu użyj ochrony kaskadowej:
Strefa 1 – SPD wejścia zasilania (klasa I):
- Lokalizacja: Główna tablica rozdzielcza
- Parametry: Iimp = 25-50 kA, Up = 2,5 kV
- Cel: Absorpcja masywnych przepięć zewnętrznych (wyładowania atmosferyczne)
Strefa 2 – SPD tablicy rozdzielczej (klasa II):
- Lokalizacja: Podrozdzielnica zasilająca wrażliwe obciążenia
- Parametry: Imax = 40-60 kA, Up = 1,5 kV
- Odległość od strefy 1: >10 metrów (lub użyj SPD z automatyczną koordynacją)
- Cel: Dalsza redukcja naprężenia napięciowego
Strefa 3 – SPD sprzętu (klasa III):
- Lokalizacja: Zamontowany na zaciskach sprzętu
- Parametry: Imax = 20 kA, Up = 1,0 kV
- Odległość od sprzętu: <5 metrów
- Cel: Ostateczna ochrona do poziomu wytrzymałości sprzętu
Wskazówka dla profesjonalistów: Nowoczesne SPD z automatycznymi funkcjami koordynacji energii eliminują wymóg odstępu “10 metrów” między stopniami. Wykorzystują one wbudowane odsprzęganie do koordynowania współdzielenia energii bez polegania na impedancji kabla. W przypadku aplikacji modernizacyjnych, w których nie można utrzymać odstępu, określ SPD z automatyczną koordynacją — warto zapłacić premię 20-30%.
Krok 3: Wybierz poziom ochrony napięciowej (Up) na podstawie odporności sprzętu
Poziom ochrony napięciowej (Up) jest najważniejszą specyfikacją SPD, jednak często jest pomijany. Jest to rzeczywiste napięcie, które widzi twój sprzęt podczas przepięcia.
Dopasowanie Up do napięcia wytrzymywanego przez sprzęt
Podstawowa zasada: Poziom ochrony napięciowej SPD (Up) musi być znacznie niższy niż napięcie wytrzymywane przez sprzęt (Uw).
Zalecany współczynnik bezpieczeństwa: Up ≤ 0,8 × Uw
Typowe napięcia wytrzymywane przez sprzęt:
| Typ sprzętu | Kategoria zgodnie z IEC 60364-4-44 | Wytrzymałość udarowa (Uw) |
|---|---|---|
| Wrażliwa elektronika, PLC, instrumenty | Kategoria I | 1,5 kV |
| Tablice rozdzielcze, urządzenia przemysłowe | Kategoria II | 2,5 kV |
| Stacjonarne urządzenia przemysłowe | Kategoria III | 4,0 kV |
| Wyposażenie wejścia służbowego | Kategoria IV | 6,0 kV |
Przykład doboru ochrony dla VFD:
Wytrzymałość udarowa VFD: 4,0 kV (Kategoria III)
Wymagane Up: ≤ 0,8 × 4,0 kV = Maksymalnie 3,2 kV
Ale tutaj zaczyna się zaawansowana część: Niższe wartości Up zapewniają lepszą ochronę, ale wymagają wyższej jakości komponentów SPD i są droższe.
Porównanie Up SPD:
- Standardowy SPD: Up = 2,5 kV, koszt bazowy
- Ulepszony SPD: Up = 1,5 kV, koszt +30%
- Premium SPD: Up = 1,0 kV, koszt +60%
Ramy decyzyjne:
- Dla urządzeń <5 000 PLN: Up ≤ 2,5 kV akceptowalne
- Dla urządzeń 5 000-50 000 PLN: Up ≤ 1,5 kV zalecane
- Dla krytycznych urządzeń >50 000 PLN: Up ≤ 1,0 kV zdecydowanie zalecane
Kluczowy wniosek: Im niższa wartość Up, tym lepsza ochrona – ale korzyści maleją. Przejście z Up = 2,5 kV na 1,5 kV jest warte zachodu dla drogiego sprzętu. Przejście z 1,5 kV na 1,0 kV zapewnia marginalne dodatkowe korzyści, chyba że sprzęt jest wyjątkowo wrażliwy (Kategoria I).
Krok 4: Eliminacja fałszywych wyłączeń dzięki SPD o zerowym prądzie upływu
Wybrałeś SPD z idealnymi parametrami. Instalujesz go zgodnie z przepisami. Następnie, w tajemniczy sposób, twoje RCD (wyłączniki różnicowoprądowe) zaczynają losowo wyzwalać, zatrzymując produkcję.
Problem prądu upływu
Tradycyjne SPD wykorzystujące warystory tlenkowe (MOV) lub lampy wyładowcze gazowe (GDT) mają wrodzony prąd upływu – niewielkie ilości prądu (zwykle 0,5-2 mA), które stale płyną do ziemi, nawet gdy nie występuje przepięcie.
Dlaczego to powoduje problemy:
- Fałszywe wyzwolenia RCD: Jeśli masz 5-10 SPD w systemie, całkowity prąd upływu może osiągnąć 10-20 mA, zbliżając się do progów wyzwalania RCD (zwykle 30 mA dla ochrony osobistej)
- Ciągły pobór mocy: 2 mA × 230 V × 24 godziny × 365 dni = 4 kWh/rok na SPD. W dużym obiekcie z 50 SPD to 200 kWh marnowane rocznie
- Przedwczesne starzenie się SPD: Ciągły prąd upływu powoduje stopniową degradację elementów MOV
Rozwiązanie: Kompozytowa technologia SPD
Kompozytowe SPD z zerowym prądem ciągłym wykorzystują kombinację technologii:
- GDT (lampa wyładowcza gazowa) jako element podstawowy: Zerowy upływ do momentu przebicia
- MOV (warystor tlenkowy) jako element ograniczający: Ogranicza napięcie po zadziałaniu GDT
- Odłącznik termiczny: Izoluje uszkodzone komponenty
Zaleta techniczna: GDT ma praktycznie nieskończoną rezystancję, dopóki napięcie udarowe nie osiągnie poziomu przebicia (zwykle 600-900 V). Poniżej tego progu nie płynie żaden prąd – rozwiązując problem upływu.
Wskazówka dla profesjonalistów: Określając SPD dla systemów z RCD lub w zastosowaniach, w których fałszywe wyzwolenia są niedopuszczalne (szpitale, centra danych, procesy ciągłe), wymagaj w specyfikacji “zerowego prądu upływu” lub “kompozytowego SPD z podstawowym elementem GDT”. Premia kosztowa w wysokości 15-25% zwraca się w pierwszym unikniętym przestoju.
Krok 5: Zaplanuj tryb awarii SPD i ochronę zapasową
Oto niewygodna prawda: Wszystkie SPD w końcu ulegają awarii. Pytanie nie brzmi “czy”, ale “kiedy” – a co ważniejsze, “co się stanie, gdy to zrobią?”
Tryby awarii SPD (Dwie skrajności)
Kiedy SPD zostanie uderzony przepięciem przekraczającym jego maksymalną wartość znamionową, ulega awarii w jeden z dwóch sposobów:
- Awaria z przerwą w obwodzie (bezpieczna):
SPD odłącza się od obwodu
Brak zagrożenia pożarowego
System kontynuuje pracę (ale bez ochrony przeciwprzepięciowej)
Wada: Nie wiesz, że ochrona zniknęła, dopóki sprzęt nie ulegnie awarii - Awaria zwarciowa (niebezpieczna):
SPD staje się ścieżką o niskiej rezystancji do ziemi
Płynie ogromny prąd zwarciowy (potencjalnie tysiące amperów)
Bez odpowiedniego zabezpieczenia rezerwowego: Przewód się przegrzewa, wybucha pożar w rozdzielnicy
Z odpowiednim zabezpieczeniem rezerwowym: Wyłącznik nadprądowy wyłącza się, cały system zostaje wyłączony
Rozwiązanie: Dedykowany wyłącznik rezerwowy SPD (SSD)
Standardowy wyłącznik automatyczny lub bezpiecznik nie jest nie odpowiednim zabezpieczeniem rezerwowym dla SPD. Oto dlaczego:
Ograniczenia standardowego wyłącznika automatycznego:
- Czas wyłączenia: 100-500 ms przy wysokim prądzie zwarciowym
- W tym czasie: 10-50 kA przepływa przez uszkodzony SPD
- Rezultat: SPD eksploduje, wybucha pożar lub rozdzielnice ulegają uszkodzeniu zanim wyłącznik się wyłączy
Dedykowany wyłącznik rezerwowy SPD (SSD):
- Szybsza reakcja: Usuwa zwarcie w <10 ms
- Wyższa zdolność wyłączania: Znamionowa zdolność wyłączania 50-100 kA
- Skoordynowany z SPD: Umożliwia normalną pracę SPD, ale wyłącza się natychmiast w przypadku awarii
- Wskaźnik wizualny: Pokazuje, kiedy SPD uległ awarii i został odłączony
Kryteria wyboru SSD:
| Maksymalny prąd wyładowczy SPD (Imax) | Minimalna wymagana wartość znamionowa SSD |
|---|---|
| 40 kA | 63A, zdolność wyłączania 50 kA |
| 65 kA | 100A, zdolność wyłączania 65 kA |
| 100 kA | 125A, zdolność wyłączania 100 kA |
Wskazówka dla profesjonalistów: SSD powinien być dobrany do maksymalnego prądu wyładowczego SPD (Imax), a nie do normalnego prądu roboczego obwodu. Częstym błędem jest instalowanie wyłącznika 20A w celu ochrony SPD 65 kA - ten wyłącznik albo będzie powodował niepotrzebne wyłączenia podczas przepięć, albo nie zapewni ochrony podczas zwarcia SPD.
Krok 6: Koordynacja wielu stopni SPD (bez skomplikowanych obliczeń)
W przypadku ochrony wielostopniowej (wejście zasilania + dystrybucja + urządzenia), SPD muszą być odpowiednio skoordynowane. Jeśli nie są, jeden SPD pochłania całą energię, podczas gdy inne nigdy się nie włączają - niwecząc całą strategię ochrony.
Tradycyjna koordynacja: Zasada 10-15 metrów
Klasyczne podejście wymaga fizycznej separacji między stopniami SPD:
- Strefa 1 do Strefy 2: Minimum 10 metrów kabla
- Strefa 2 do Strefy 3: Minimum 10 metrów kabla
Dlaczego separacja działa: Indukcyjność kabla (zwykle 1 μH/m) tworzy efekt “rozprzęgania”, który powoduje, że SPD znajdujące się bliżej źródła zasilania widzą wyższe napięcie i przewodzą jako pierwsze, dzieląc obciążenie energią.
Problem z tym podejściem:
- Nowoczesne obiekty mają zwarte pomieszczenia elektryczne
- Trasa kabli może nie pozwalać na separację 10+ metrów
- Wymagane skomplikowane obliczenia w celu weryfikacji koordynacji
- Modyfikacje w terenie często niemożliwe
Nowoczesne rozwiązanie: SPD z automatyczną koordynacją
Automatyczna koordynacja energii funkcja eliminuje wymagania dotyczące odstępów dzięki wewnętrznej konstrukcji:
Jak to działa:
- Każdy stopień SPD ma wbudowaną impedancję szeregową (cewki lub rezystory)
- Ta impedancja jest kalibrowana w celu wytworzenia podziału napięcia podczas przepięć
- Wynik: SPD znajdujący się bliżej źródła zasilania zawsze przewodzi jako pierwszy, niezależnie od fizycznej separacji
Zaleta wyboru:
- Można zainstalować SPD Strefy 1 i Strefy 2 w tej samej rozdzielnicy
- Nie są potrzebne żadne obliczenia w terenie
- Sprawdzona koordynacja zgodnie z testami producenta
- Upraszcza aplikacje modernizacyjne
Język specyfikacji: “SPD powinien zawierać funkcję automatycznej koordynacji energii zgodnie z [normą producenta], umożliwiającą instalację w dowolnej odległości od zabezpieczenia znajdującego się bliżej źródła zasilania bez dodatkowych obliczeń koordynacyjnych.”
Wpływ na koszty: SPD z automatyczną koordynacją kosztują 25-40% więcej niż standardowe SPD, ale ta premia jest zazwyczaj niższa niż koszt robocizny związany z prowadzeniem dodatkowych 10+ metrów kabla w celu uzyskania odstępu.
Kompletna lista kontrolna wyboru SPD
Podsumowując, oto lista kontrolna specyfikacji dla określania SPD, które rzeczywiście chronią urządzenia:
Parametry elektryczne (Krok 1):
- ☑ Uc (maksymalne napięcie trwałej pracy): ≥ 1,15 × napięcie nominalne systemu
- ☑ UT (napięcie tymczasowe): ≥ 1,45 × Un dla TN-S, ≥ 1,55 × Un dla TN-C
- ☑ Imax (maksymalny prąd wyładowczy): Dopasuj ekspozycję lokalizacji instalacji (40-100 kA)
- ☑ Iimp (prąd udarowy): Określ dla SPD klasy I na wejściu zasilania (12,5-50 kA)
Wydajność ochrony (kroki 2-3):
- ☑ Odległość ochrony: <10m od urządzenia LUB użyj SPD z automatyczną koordynacją
- ☑ Up (poziom ochrony napięciowej): ≤ 0,8 × napięcie udarowe wytrzymywane przez urządzenie
- ☑ Koordynacja wielostopniowa: Zdefiniuj lokalizacje i parametry stref 1/2/3
Integracja systemu (kroki 4-5):
- ☑ Prąd upływu: Określ typ SPD o zerowym prądzie upływu lub kompozytowy, aby zapobiec wyzwalaniu RCD
- ☑ Ochrona rezerwowa: Dołącz odłącznik specyficzny dla SPD (SSD) o wartości znamionowej Imax
- ☑ Wskazanie awarii: Wizualny lub zdalny alarm w przypadku utraty ochrony SPD
Optymalizacja instalacji (krok 6):
- ☑ Funkcja koordynacji: Określ automatyczną koordynację, jeśli odstęp między stopniami wynosi <10m
- ☑ Montaż: Montaż na szynie DIN lub panelu w zależności od zastosowania
- ☑ Dokumentacja: Wymagaj dokumentacji instalacji i certyfikatów testów
Twój plan działania w zakresie ochrony przeciwprzepięciowej
Postępując zgodnie z tą 6-etapową metodą doboru i specyfikacji, zapewniasz ochronę przeciwprzepięciową, która naprawdę działa:
- ✓ Zapobiegaj awariom sprzętu o wartości sześciocyfrowej od wyładowań atmosferycznych i stanów nieustalonych łączeniowych
- ✓ Wyeliminuj uciążliwe wyzwalanie które wstrzymuje produkcję i frustruje operatorów
- ✓ Wydłuż żywotność SPD poprzez właściwy dobór napięcia i prądu wyładowczego
- ✓ Uprość koordynację dzięki automatycznie dopasowującym się SPD, które nie wymagają złożonych odstępów
- ✓ Chroń bezpiecznie dzięki odpowiedniej ochronie rezerwowej, która zapobiega pożarom paneli podczas awarii SPD
Podsumowując: Zainstalowanie “ogranicznika przepięć” jest łatwe. Zaprojektowanie systemu ochrony, który pasuje do konkretnego środowiska napięciowego, wymagań dotyczących zdolności wyładowczej i wrażliwości sprzętu – to właśnie odróżnia działający sprzęt od drogiego złomu po następnej burzy.
Następny krok: Przed określeniem specyfikacji następnego SPD oblicz cztery krytyczne parametry: Uc na podstawie napięcia systemu z marginesem 15-20%, Imax na podstawie poziomu ekspozycji instalacji, Up na podstawie napięcia wytrzymywanego przez urządzenie i zweryfikuj odległość ochrony lub określ automatyczną koordynację. Te dziesięć minut obliczeń może uchronić Cię przed tłumaczeniem, dlaczego falownik VFD o wartości 50 000 zł zepsuł się pomimo “zainstalowanej ochrony przeciwprzepięciowej”.”
Informacje o normach SPD:
Ten artykuł odwołuje się do IEC 61643-11 i norm GB/T 18802.12 dotyczących klasyfikacji i doboru SPD. W przypadku systemów w Ameryce Północnej należy również zapoznać się z IEEE C62.41 w celu scharakteryzowania środowiska przepięciowego i UL 1449 w celu zapoznania się z normami wydajności SPD. Zawsze sprawdzaj lokalne wymagania kodeksowe, ponieważ niektóre jurysdykcje nakazują określone parametry SPD lub praktyki instalacyjne.
